Mijn leven is mijn wegwijzer. Ik heb geleerd dat elke ervaring van mijn leven mij altijd een stap verder brengt. En dat ik daarom geen enkele ervaring, hoe dan ook, had willen missen. Het Leven zelf schudt mij iedere keer weer wakker en zo word ik steeds meer die ik ben.
Je leven als een puzzel
In 1983 ben ik afgestudeerd aan het voormalige Centrum voor Intuïtieve Ontwikkeling in Utrecht en heb sindsdien mijn eigen aurareading- en healingpraktijk.
Ik vind het heerlijk om de puzzel te leggen voor mensen die naar hun eigen puzzelstukjes hebben zitten turen en niet kunnen zien hoe het past. Ik geef mensen meer inzicht in hun verleden, hun kwaliteiten en hun drijfveren. Het patroon van hun leven wordt helder. Er komt perspectief en duidelijkheid voor de volgende stap. Het raakt mij iedere keer weer om te zien hoe mensen vanuit een impasse in beweging komen en de stap naar daadwerkelijke verandering maken. Wil je
meer weten? Aurareading voor volwassenen
Dieren
Na 9 jaar praktijk wilde ik naast het werken met mensen iets anders. Mijn hart gaat uit naar readings/healings geven en dieren. Sindsdien ben ik deze twee gaan combineren en heb ik sinds 1992 de deuren van mijn praktijk ook openstaan voor dieren en hun baasjes. Aurareading voor dieren
Kinderen
Ik voel een vuur in mij dat mij roept om te luisteren. Er ligt nog een missie die geleefd wil worden. En die missie brengt me bij het gevoelige kind. Het kind dat indrukken opneemt uit zijn omgeving en ze niet kan plaatsen, maar wel voelt. Het kind dat zich verlegen voelt en zich niet durft te uiten. Het drukke kind dat wil en moet bewegen om zijn spanningen kwijt te raken. Ik hou van deze kinderen. Ik begrijp ze. Ik voel ze. Want zelf was ik ook ooit zo'n kind. En mijn omgeving begreep er niets van.
Mijn persoonlijke verhaal
Ruimte voor het gevoelige kind
Ik zit met mijn familie aan tafel. Het eten wordt op de borden geschept. Angstvallig kijk ik welk eten op mijn bord terecht komt. Ik zucht. Het is niet lekker en te veel. Braaf prik ik in een stukje vlees en kauw en kauw. Het vlees wordt steeds droger in mijn mond en ik krijg het niet weg. Mijn moeder wordt boos. Ik ben 6 jaar.
Mijn moeder was vaak ziek en mijn vader werkte ook in de avond. We werden grootgebracht door wisselende gezinshulpen. De spanning in huis was om te snijden. Ik voelde dat en kon het niet duiden. Ik kreeg geen hap door mijn keel en ik werd maar niet zindelijk.
Mijn verlangen was om gezien en gehoord te worden.
Mijn slaapkamer was mijn toevluchtsoord. Ik had het ingericht als huiskamer met een mooie sprei op mijn bed. En op mijn tafeltje verzamelde ik de suikerzakjes die mijn vader voor mij meebracht van zijn werk. Ik speelde met mijn poppen en in dat spel kon ik de hele wereld aan.
Kinderboeken
In 2018 kreeg ik, voordat ik in slaap viel, beelden van een meisje bij een boom in een veld. Er kwamen dieren naar haar toe waar ze mee kon praten. Iedere avond kwam er een ander fragment bij me door. Ik voelde dat het belangrijk was en schreef de fragmenten op een blaadje dat naast mijn bed lag. Na een paar weken begreep ik dat ik bezig was met het schrijven van een kinderboek. Ik begreep dat het meisje het kind in mezelf was en ik noemde haar Lisa. In het boek Lisa is gewoon…anders kan ze haar verhaal kwijt bij de dieren. Zij luisteren en begrijpen haar. Ze helpen haar met het pesten op school en het vinden van een vriendin. Dat doen ze niet door oplossingen te geven maar door vragen aan haar te stellen. Door deze vragen vindt Lisa haar eigen antwoorden. Ze voelt zich gezien en gehoord. Ik heb er Mijn Droomspeelboek bij gemaakt met 17 kindervisualisaties en vragen die kinderen kunnen beantwoorden waardoor ze beter begrijpen wat er in hen omgaat.
Kinderen tot 9 of 10 jaar kunnen hun spanningen niet duiden omdat hun hersenen daar nog niet genoeg ontwikkeld voor zijn. Gevoelige kinderen voelen de spanningen uit hun omgeving, willen de mensen die hun lief zijn helpen en kunnen er de woorden niet voor vinden. Je leert het beter begrijpen en geeft het wat het nodig heeft.
De reden waarom ik je dit vertel is dat ik in mijn werk als reader en healer kinderen zie vastlopen in hun gevoeligheid. In deze cognitieve wereld is er geen plek voor het gevoelige kind om zich op zijn manier te kunnen uiten. Het was voor mij een openbaring om te ontdekken hoe kinderen kunnen opgaan in visualisaties. Ze bouwen daar hun eigen veilige wereld met hun eindeloze fantasie. Als je ze daarna een tekening laat maken van wat ze hebben gezien heb je een aanknopingspunt om vragen te stellen aan het kind.
Zo leren kinderen om zich te uiten.
Je gebruikt kindervisualisaties niet om ze in te laten vluchten. Je geeft ze de mogelijkheid om zich te uiten en ze voelen zich door jou gezien en gehoord. De beelden geven hun een gevoel. En die beelden én dat gevoel nemen ze mee naar situaties waarin ze zich onveilig voelen. Ze leren omgaan met deze situaties ook als jij er niet bij kunt zijn.
Noah is verlegen, maar als hij zich voorstelt dat hij met zijn superheld de klas binnenloopt voelt hij zich sterk en wordt opgemerkt door anderen.
Roos tekent regenbogen en neemt die in gedachte mee als ze bij een vriendinnetje thuis gaat spelen.
Als Sem de som niet begrijpt stelt hij zich voor dat dolfijnen zachtjes door zijn hoofd zwemmen.
Met het schrijven van deze boeken heb ik het kind in mezelf geheeld. Lees meer over de kinderboeken
Kijk voor Ruimte geven aan het gevoelige kind naar mijn YouTubekanaal